ไม่บ่อยครั้งนักที่จะได้ชมภาพยนตร์พะยี่ห้อเทศกาลหนังเมืองคานส์ ที่ดูสนุก

ไม่ซับซ้อน แต่ขณะเดียวกันก็ไม่เขวและยังคงลุ่มลึกด้วยเนื้อหาของการสำรวจจิตใจตัวละคร แถมคราวนี้ด้วยความจงใจของผู้กำกับ เดนิส เดอกูร์ ที่ต้องการให้ตัวละครเอกมีบทพูดเพียงน้อยนิด The Page Turner จึงส่งผลให้คนดูต้องดูไปลุ้นไป นั่งไปเกร็งไปยิ่งกว่าดูหนังสยองขวัญดาดๆบางเรื่อง และลงเอยด้วยการเอาใจเข้าข้างฝ่ายมารจนเกือบไม่ทันรู้ตัว

เมลานี พรูโวส์ (เดบอร่า ฟรองซัวส์) พาคนดูเข้าสู่การแสดงครั้งสำคัญของเธอ หากแต่การแสดงครั้งนี้ไม่ใช่การอวดความสามารถด้านเปียโนที่เธอรัก แต่เป็นการแสดงฝีมือแก้แค้น อารีอาน ฟูเชกูร์ (แคทเธอรีน โฟรท์) นักเปียโนหญิงชั้นครูผู้ที่ดับอนาคตเส้นทางการเป็นนักดนตรีของเธอนั่นเอง ด้วยคุณสมบัติและรูปสมบัติที่เพรียบพร้อม เมลานี จึงได้รับความไว้วางใจและโอกาสได้ดังที่เธอปรารถนา ทั้งการได้เข้าฝึกงานในบริษัทกฎหมายชื่อดังของฝรั่งเศส เป็นพี่เลี้ยงชั่วคราวให้กับลูกชายของหัวหน้า และท้ายที่สุด เป็นคนคอยพลิกหน้าโน้ตเปียโนให้กับ อารีอาน ภรรยาของหัวหน้าเธอนั่นเอง ซึ่งถือเป็นการเปิดฉากการชำระแค้นเมื่อสิบปีที่แล้วอย่างแท้จริง

ด้วยความที่ The Page Turner เลือกที่จะไม่ให้ตัวละครสื่อสารออกมาเป็นคำพูดมากนัก หนังจึงดูกระชับ ไม่เยิ่นเย้อ และทำให้หนังไม่น่าเบื่ออย่างที่หลายๆคนกลัวกันเมื่อพูดถึงภาพยนตร์จากฝรั่งเศส ข้อดีอีกข้อของการถามคำตอบคำของบรรดาตัวละครเอก โดยเฉพาะ เมลานี ก็คือหนังมีที่ว่างให้คนดูที่ชอบขบคิดและสำรวจพฤติกรรมตัวละครได้มีเวลาสนุกสนานกับการตีความสีหน้า การกระทำ และคำพูดของสาวน้อยหน้าหวาน แต่สวยประหารอย่างเมลานี และผลลัพธ์ที่ได้ก็คือ คนดูเหล่านั้นจะรู้สึกกดดัน อึดอัด แต่กลับรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก โดยเฉพาะหลายๆฉากที่ตัวเอกทั้งสองคือ เมลานี และอารีอานต้องมาปะทะกันด้วยความเงียบ ก็ทำให้คนดูต้องอึ้ง ทึ่ง เสียว ไปตามๆกัน ที่ต้องอึ้ง ทึ่ง เสียว ก็เพราะหนังดันหยิบประเด็นรักร่วมเพศมาเล่นโดยไม่มีการบอกกล่าว และอย่างที่รู้กันว่าความนิ่งและเงียบนี่แหละ ที่ทำให้คนเราเกิดความคิดและจินตนาการเตลิดได้ไปไหนต่อไหน เมื่อพูดถึงประเด็นนี้จึงทำให้นึกถึงหนังอีกหนึ่งเรื่องคือ Notes on a Scandal ซึ่งว่าด้วยชีวิตของเรือจ้างหญิงสองคนกับเรื่องราวที่กลืนไม่เข้า คายไม่ออก ที่ได้การแสดงอันสุดยอดของ จูดี้ เดนช์ และเคท แบลนเช็ทท์ มาถ่ายทอดสัญชาตญาณดิบของมนุษย์อย่างถึงแก่น เพราะโดยคร่าวแล้วทั้ง The Page Turner และ Notes on a Scandal ต่างพูดถึงเรื่องของผู้หญิงต่างวัยสองคนที่ต้องมาเผชิญหน้ากันทั้งในฐานะมิตรที่แสนดีและศัตรูตัวฉกาจ นอกจากนี้หนังทั้งสองเรื่องยังขับเคลื่อนด้วยประเด็นเดียวกันคือ ความปรารถนาที่ซ่อนเร้นของตัวละคร (ชีบ้า ฮาร์ท เคท แบลนเช็ทท์- ใน Notes on a Scandal มีสัมพันธ์สวาทกับนักเรียนชาย) รวมถึงความกระหายในรสเพศเดียวกัน (บาร์บาร่า โคเว็ต จูดี้ เดนช์- ใน Notes on a Scandal เป็นหญิงแก่เลสเบี้ยนผู้โดดเดี่ยว)

อย่างไรก็ตาม หนังทั้งสองเรื่องก็มีจุดต่างสำคัญที่จะทำให้เราเข้าใจตัวละครและความเป็นไปของหนังได้มากขึ้น ใน Notes on a Scandal ชีบ้า และบาร์บาร่า แม้จะผลัดกันเป็นผู้แพ้ผู้ชนะ แต่ต่างก็มีท่าทีที่ถ้อยทีถ้อยอาศัยและพึ่งพากันตลอดทั้งเรื่อง ไม่เว้นแม้แต่ตอนที่ความจริงทุกอย่างถูกเปิดเผยหรือตอนที่ใครคนใดคนหนึ่งถูกหักหลังก็ตาม จนถึงตอนสุดท้ายที่ตัวละครทั้งสองจากกันด้วยความเข้าใจและเดินหน้าเพื่อไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ ต่างจาก The Page Turner ที่เรียกได้ว่า เมลานีนั้นชนะแบบนอนมาตั้งแต่ต้นเรื่องและเป็นคนคุมเกมอยู่ตลอดเวลา และท้ายที่สุด ใครจะไปคาดคิดว่าสิบนิ้วที่กดคีย์เปียโนบรรเลงเพลงอันแสนไพเราะจะทรงอานุภาพน้อยกว่าสองปลายนิ้วที่คอยพลิกโน้ต เพราะเมื่อเกมจบ มีเมลานีเพียงคนเดียวที่ได้ใช้ชีวิตอันสดใส ปราศจากความแค้นฝังใจ และทิ้งอารีอานไว้กับชีวิตที่ล่มสลายและครอบครัวที่พังทลาย