MyGrowing-Up

แม้อาจจะไม่ผูกพันกับสถานที่นี้เท่ากับเด็กเอกละคร แต่เราก็รู้สึกว่าที่แห่งนี้ โรงละครแห่งนี้คือที่ของเรา

ที่ของเรา ในฐานะนิสิตอักษรศาสตร์ จุฬาฯคนหนึ่ง

ที่ของเรา ในฐานะคนชอบดูละคร เล่นละคร รักละคร

ที่ของเรา ในฐานะคนที่ได้รับความรู้มากมายจากศาสตร์นี้ รวมถึงได้ค้นพบpassionอีกอย่างหนึ่งของชีวิตเรา

ขอบคุณโรงละครอันอบอุ่นแห่งนี้

แม้อีกไม่นาน ที่แห่งนี้จะกลายเป็นอีกหน้าประวัติศาสตร์ของคณะ แต่พลังความรู้ที่เป็นผลผลิตจากโรงละครแห่งนี้นี่เองที่ผมเชื่อว่าจักสรรสร้างประวัติศาสตร์หน้าใหม่ๆให้แก่วงการละครอยู่เสมอ ดังเช่นที่เป็นมา

ติดตามอีกหลายความคิดเห็นและข้อมูลอย่างละเอียดได้ที่นี่ http://www.artschula.net/forums/index.php?showtopic=2922

ตอนนี้ แม้จะเหลือรายงานหนังอีก 1 ชิ้น แต่จิตใจของเราก็ล่องลอยไปกับชีวิตที่เป็นอิสระจากการเรียนแล้ว และแน่นอนก็พร้อมๆกับอาการพะว้าพะวงไปกับการหางานทำ แต่ก็ยังถือว่าชิลชิลอยู่นะ เพราะมันก็เหมือนยังไม่จบ ถึงจบก็เพิ่งจบแป๊บเดียว ยังไม่หายเหนื่อยหายเซ็ง หายจี๊ดกะโหลกกับการเรียนเลย แต่เอาล่ะ ความจริงก็คือความจริง ยังไงเราก็คงหลีกหนีมันได้ไม่นาน แม้ชีวิตการทำงานที่กำลังคลืบคลานเข้ามามันจะน่ากลัวแค่ไหน ถึงยังไงเราก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องเผชิญกับมัน

ประเดิมงานแรก

12 มีนาคมนี้ จะเป็นครั้งแรกกับการสมัครสจ๊วตซึ่งเป็นอาชีพในฝันของเรา เปิดซิงด้วยสายการบินแอร์เอเชียกับการ walk-in อันน่าตื่นเต้น ตอนนี้ก็กำลังเตรียมตัวไปเรื่อยๆ แต่ก็เตรียมไปอย่างเบลอๆนะเราว่า คือใครบอกให้ทำอะไรก็ทำ ทำมันไปเรื่อย ขนาดวันนี้ไปถ่ายรูป ยังรู้สึกว่า กูมาทำอะไรวะเนี่ย งงๆ แต่ก็เสร็จเรียบร้อย ขำๆไป (แต่คนที่ไปด้วยเนี่ย ผมไม่ได้เดินเบลอๆไปด้วยนะคร้าบ55+) อารมณ์หนึ่งก็จริงจังนะ แต่อีกอารมณ์หนึ่งก็เบลอๆ เหมือนรู้ว่ายังไงก็ไม่ได้ ก็เลยไม่ได้กดดันตัวเองอะไรมากมาย ค่อยๆเก็บข้อมูล เตรียมเอกสารไปเรื่อยๆ ก็น่าจะโอเค อ้อ! อย่างน้อยที่สุด เราก็จะได้ไปเจอเพื่อนๆที่คณะที่จะไปสมัครด้วยกัน คงจะได้เม้าท์กันสนุกดี55+

ขอบคุณ

ไม่รู้สิ นึกขึ้นมาได้ ก็เลยถือโอกาสขอบคุณซะเลย ก่อนที่จะไม่มีโอกาส

ขอบคุณ ครอบครัวของเราเอง ที่ยังอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา (มึงน่ะโชคดีมากเลยนะ)

ขอบคุณ เพื่อน รุ่นพี่ รุ่นน้องของเราที่วัดสุทธิฯ เพราะพวกคุณนะที่ทำให้ชีวิตวัยรุ่นของผมนี่แม่งคุ้มจริงๆ

ขอบคุณ ชิติ นพ หรั่ง แพท ตี๋ แจ๋น เพื่อนดุริยางค์รุ่น21ทุกคน ถ้ามึงคิดว่ากูขาดพวกมึงได้ มึงคิดผิดว่ะ

ขอบคุณ คมน์ แจ๊ค ไม่มีอะไรพิเศษจะบอก เพราะเราจะรู้กันแค่ 3 คน Thanks for your existences

ขอบคุณ ผองเพื่อนชาวสเปน สารภาพตามตรงว่าก่อนหน้านี้ ให้ตายยังไง เราก็ไม่มีทางที่จะจินตนาการมิตรภาพที่เราได้รับและได้สัมผัสจากเพื่อนๆได้เลย เกินคำบรรยายจริงๆว่ะ รักนะแต่ไม่แสดงออก (อีขิง เอก ไผ่ ถ้ากูขาดพวกมึง นี่กูตายแน่ว่ะ แต๊งๆนะ)

ขอบคุณ เพื่อนชาวคณะคนอื่นๆด้วย อีแพนมึงด้วยนะ 4ปีนี้สนุกจริงๆ อ้อ และแน่นอน อาจารย์ภาควิชาของเราทุกๆท่านที่ทำให้ภาควิชาของเราเป็นหนึ่งในภาควิชาที่ชิลที่สุด55+

ขอบคุณ ผู้ช...ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตทุกๆท่าน สำหรับท่านเหล่านี้คงต้องกล่าวทั้งคำขอบคุณ และขอโทษ เพราะรู้กันอยู่ว่าตัวเรามันเป็นคนดีแค่ไหน55+ สักวันผมจะตอบแทนพวกคุณครับ

Mythological Play: "LOVE ME DIVINE"